Profesor Kazimierz Gierżod - pianista, pedagog, kształcił się w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie pod kierunkiem prof. Małgorzaty Trombini-Kazuro. Uczelnię ukończył z odznaczeniem w 1962 roku.

Swoje umiejętności doskonalił również w Akademii Chigiana w Sienie, gdzie pracował pod kierunkiem prof. Guido Agosti, uzyskując "Diploma di merito".

W 1964 roku na Festiwalu Młodych Muzyków w Gdańsku otrzymał I nagrodę.
Od momentu ukończenia studiów stale koncertuje na terenie Polski i za granicą. Występował w wielu krajach Europy, w Australii, Japonii, Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, w Ameryce Południowej, w Kanadzie, Chinach, Kuwejcie i na Cyprze.

Dokonał licznych nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji i dla rozgłośni zagranicznych, a także dla wytwórni płytowych w Polsce i w Republice Federalnej Niemiec. W programach koncertowych często prezentuje muzykę polską.

Pianista równolegle prowadzi bogatą działalność pedagogiczną w macierzystej uczelni. Jako profesor sztuki muzycznej wykształcił wielu pianistów polskich i zagranicznych. Jest zapraszany do jury międzynarodowych konkursów pianistycznych. Od 1988 roku jest profesorem i gościem Uniwersytetu Soai w Osace.

W latach 1975-87 był dziekanem Wydziału Fortepianu, Klawesynu i Organów, a następnie dwukrotnie został wybrany rektorem Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie (1987?1993). Od roku 1976 organizuje w tej uczelni kursy interpretacji dla pianistów japońskich. W latach 1999-2006 roku kierował II Katedrą Fortepianu. Jest członkiem zarządów wielu fundacji i stowarzyszeń muzycznych. W 2002 roku został wybrany prezesem Towarzystwa im. Fryderyka Chopina. Przyczynił się do zjednoczenia ruchu chopinowskiego w Polsce.

Jest laureatem wielu odznaczeń i nagród, w tym Ministra Kultury i Sztuki za wybitne osiągnięcia artystyczne i pedagogiczne.

Echa krytyki muzycznej:

• Chopin doskonale wykonany - recital inauguracyjny Kazimierza Gierżoda... „Le Dauphine” - Francja
• Kazimierz Gierżod podbił publiczność wysoką kulturą wykonania, mistrzostwem pełnym finezji, poważnym i wnikliwym podejściem do Muzyki „Sowiecka Kultura” - ZSRR
• Oszałamiające piękno brzmienia... Po walcach i Polonezie op.53 publiczność niezwykle gorąco wyrażała swój zachwyt „Ibbenburener Volkszeitung” - RFN
• Wykonanie najwyższej klasy... oszczędna pedalizacja, idealne frazowanie, najwyższa kultura brzmienia... pianista tworzył napięcie zmuszające publiczność do wstrzymania oddechu „Westfalische Nachrichten”

źródło: http://www.chopin.edu.pl/